[การที่คนรวยจ้างคนจนเพื่อปฎิบัติหน้าที่ทางทหาร เป็นที่แพร่หลายและหยุดไม่ได้]
[ใกล้กับพรมแดนทางเหนือ บางคนไล่ล่า งานเข้าเป็นทหารตัวแทนนี้เพราะถือเป็นอาชีพ]
[รู้จักในชื่อทหารตัวแทน จากบันทึกเหตุการณ์พระเจ้าเซจง]
[ปี 1592 พรมแดนจีน - เกาหลี]
ทำให้เต็มที่ แล้วก็อย่าตายล่ะ
เขากลัวจนตัวแข็งทื่อ
เจ้ากลัวตาย...
หรือเปล่า
ขอรับ
เจ้าก็ต้องกลัวให้มากถึงจะฆ่าคนได้
ความกล้าจะมาหลังความจริง
ที่เจ้าต้องกลัวจริงๆ ก็คือ
การตายก่อนจะเป็นทหารตัวแทนครบยังไงล่ะ
เหมือนพ่อของเจ้า
แล้วลูกของเจ้าก็จะถูกลากมา รับกรรมแบบเดียวกันนี้
ขอรับ
นี่
เลือดพวกหยูเจิน
ดื่มซะ มันจะฆ่าเจ้าไม่ได้
ดื่มสิ
อย่ากังวลให้มากนักเลย
แม้แต่ยมทูตก็ไม่ใจร้าย
นำความตายมาให้ทั้งพ่อทั้งลูกหรอก
ถ้าเจ้าหนี ข้าฆ่าเจ้าแน่
ไปกันได้แล้ว
ข้ามพรมแดนนั่นไปก็คือเขตของเราแล้ว
คืนนี้เราจะฉลองอย่างยิ่งใหญ่
บุก
แทงมันสิ
เดี๋ยวก่อนๆ
- เจ้า... - ข้าก็เหมือนเจ้า
ขายชีวิตน่าสงสารและยากแค้นแลกเงิน
ข้าเป็นคนโชซอน
ในโลกของพวกหยูเจิน
เจ้าถูกจัดลำดับโดยทักษะไม่ใช่ยศ
เจ้าควรเข้าร่วมกับเรา
ข้าไม่ชอบทรงผม
รวมศพไว้ด้วยกัน
ทั้งหมดเลย
- อย่าทำแบบนั้น - อะไร
ไปสู่สุขคตินะ
- นับได้กี่หัว - ทั้งหมด 24
ปีหน้าเราได้กลับไปประจำการที่ฮันยางแน่
แน่นอนเลยขอรับ
ไอ้พวกคุ้ยขยะโสโครก
ไอ้นี่
นี่
ฮวังแกถูกฆ่าก็เพราะเจ้า
เข้าใจไหม
ขอโทษขอรับ แต่ข้าไม่กล้าแทง
แทงมันสิ
เร็วเข้า
ถ้าเจ้าไม่ฆ่า พวกเขาจะตัดหัวมันทั้งที่ยังไม่ตาย
นี่คือความเมตตาในสนามรบ
คนที่เจ้าเพิ่งฆ่าไป คือตัวเจ้าเอง
ลืมคนที่เจ้าเคยเป็นไปซะ
ลืมทุกอย่าง รวมถึงชื่อของเจ้าด้วย
เจ้าได้ยินพวกมันไหม
พวกมันไม่ต้องเสียเลือดเนื้ออะไรเลย
แล้วก็มานั่งฉลองกัน
- ใช่ ทำไมเราถึงกินด้วยไม่ได้... - ทหารตัวแทนมารวมกัน
- ตัวแทนของประชาชน พักจากหมู่บ้านอนจี - ข้าเองขอรับ
จองดูอีจากซุกชอน
- คนไหนคือตัวแทนจองดูอี - ใคร
- นั่นเจ้าไงเล่า - ข้าเองขอรับ
ข้าทำมาตั้งหลายครั้งแล้ว
แต่ยังจำชื่อเขาไม่ได้เลย
เดินไป
นัมแทดงจากหมู่บ้านพยองดัล
เขาหนีไปเหรอ
ใครเป็นตัวแทนนัมแทดง
เขาตายแล้ว
บอกครอบครัวเขา ให้ส่งตัวแทนมาเร็วๆ ด้วย
หรือไม่ก็คืนเงินมา
ให้เกียรติคนตายกันหน่อยสิ
ใครพูดเรื่องตายกัน
ตามหนังสือเล่มนี้
นัมแทดงยังสบายดี
ไม่มีพวกเจ้าคนไหนอยู่หรือตาย
จนกว่าพวกเจ้าจะอยู่ครบกำหนด
เอาตัวแทนมา
เจ้าคิดว่าจะมีใครเสี่ยงชีวิตเพื่อเงินเล็กน้อย
แล้วทำเหมือนกับตัวเองเป็นคนไร้ค่าบ้าง
กล้าดียังไง
ถ้าเช่นนั้นก็ลาออก แล้วหาตัวแทนของเจ้ามา
- อะไรวะ - หยุดนะ
มีคนต่อแถวมากมายเพื่อจะมาอยู่ตรงนี้
อย่าลืมว่าใครเลี้ยงดู ครอบครัวพวกเจ้า
ไอ้คนเนรคุณ
ไอ้คนเถื่อนนั่น จะเป็นตัวแทนของเขาต่อ
- ไอ้คนเถื่อนนั่นเหรอ - แต่เราไว้ใจเขาไม่ได้
ถ้ารับหน้าที่ไม่ครบกำหนด นรกก็ไม่รับตัวเจ้า
เช่นนั้นก็ห้ามตาย
[ในปี 1592 ญี่ปุ่นบุกยึดเกาหลี ด้วยกองทัพ 200,000 คน]
[กษัตริย์ของเกาหลีหนีจากเมืองหลวง]
[และมุ่งหน้าไปยังหมิง หลังจากรีบแต่งตั้งกวังแฮอายุ 18 ปี มกุฎราชกุมาร]
[ยองบยอน จังหวัดพยองอัน]
เจ้าเป็นใครหรือ
เราคือทหารที่เดินทางมาจากพรมแดนทางเหนือ
ญี่ปุ่นยึดพยองยางไปแล้ว
รอที่นี่เพื่อรับฟังคำสั่งต่อไป
สิ่งที่สำคัญที่สุดของเรา คือความปลอดภัยของฝ่าบาท
ถ้าหากไม่มีกษัตริย์ ก็ไม่มีชาติหรือประชาชน
ท่านพูดเช่นนั้นได้อย่างไร
- ตำราเล่มไหนกล่าวไว้เช่นนั้น - ฟังเข้าๆ
ประชาชนคือคนสร้างประเทศ
ถ้าหากท่านทิ้งประชาชน...
ข้าจะไม่ยอมตายในมือของพวกญี่ปุ่น
ถ้าหากจะตาย ข้าก็ขอตายในจีน
ที่เดียวที่กษัตริย์ควรตาย
ข้าจะขอกำลังเสริมจากจักรพรรดิหมิง
ฝ่าบาท
อย่างน้อยเราก็ควร แสร้งทำเป็นสู้กับญี่ปุ่น
ก่อนที่เราจะขอกำลังเสริมพ่ะย่ะค่ะ
กล้าดียังไง
ท่านกำลังพูดว่าเราจะหนีหรือ
ไม่ใช่หรอก
ท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายก็พูดถูก
ต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง
เราไปหมิงกันหมดไม่ได้
พวกเขาคงไม่รับเราทุกคนอยู่แล้ว
ข้าควรแบ่งราชสำนัก
ให้กับองค์รัชทายาท
ทำไมถึงนานนัก เร่งเข้า
ฝ่าบาท อาการคลื่นไส้ เป็นอย่างไรบ้างเพคะ
พระองค์ควรเสวยยานะเพคะ
ไม่มีอะไรช่วยได้หรอก
นอกเสียจากว่าจะเป็นยาพิษ
อย่าตรัสอะไรน่ากลัวเช่นนั้นสิเพคะ
ฝ่าบาท
องค์รัชทายาทกวังแฮทั้งฉลาดและถ่อมตน
เขาเป็นตัวอย่างที่ดี โดยการรับใช้พ่อแม่และพี่น้อง
ซึ่งทำให้เขาเป็น ผู้สืบบัลลังก์ที่ยอมรับได้
เขาควรรับผิดชอบขนานไปกับกษัตริย์
เพื่อนำและปกป้องประชาชนของเขา
มิใช่พ่ะย่ะค่ะ
นี่มันไม่สมเหตุผลเลยพ่ะย่ะค่ะ
ไปที่คังกเยแล้วมอบคำสั่งนี้
ให้กับแม่ทัพชิน
เขาจะรับใช้เจ้าดังเช่นกษัตริย์
เจ้าจะร่วมกับเขาเพื่อรวบรวม
กองทัพที่กระจัดกระจาย และเกณฑ์ราษฎร
เพื่อตั้งกองกำลังอาสา
แต่เสด็จพ่อ
มันช่างน่าขันที่กระหม่อม ถูกแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาท
กระหม่อมจะรับผิดชอบ หน้าที่ใหญ่หลวงเช่นนี้ได้อย่างไร
จะเกิดอะไรขึ้นกับเราหรือขอรับ
ถ้าหากกวังฮีกลายเป็นกษัตริย์จริงๆ
เราไม่ยอมรับที่แต่งตั้งเขา เป็นองค์รัชทายาท
อย่างแรก เขาต้องทำหน้าที่ให้สำเร็จ
แล้วรอดชีวิตกลับมาเสียก่อน
แต่ในสงครามแสนวุ่นวายนี้ อะไรก็เกิดขึ้นกับเขาได้
ตั้งแต่นี้ไป
เจ้าคือกษัตริย์ของประเทศนี้
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
- อย่ามองพวกเขาพ่ะย่ะค่ะ - ฝ่าบาท
ถ้าพระองค์จากไป เราจะตายกันหมด
ทรงรักษาสัญญาด้วยฝ่าบาท
ไม่ได้นะเพคะ ฝ่าบาท
อย่าจากเราไป
เจ้าเมืองจากเมืองไปแล้ว
เรามีกองกำลังพอจะปกป้อง องค์รัชทายาทหรือไม่
มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือขอรับ
คนที่เรียกตนเองว่า ข้าราชการผู้ซื่อสัตย์
ส่งเสริมให้ฝ่าบาททรงหนี
พวกเขาจะถูกจับมาอธิบาย เมื่อเวลามาถึง
เร็วเข้า คุ้มกันรถม้า
คนพวกนั้นเป็นใคร
คนจากทางเหนือ
พวกเขาไม่ใช่กองทัพธรรมดา
ฝ่าบาทเสด็จไปยังจีน เพื่อขอกำลังเสริม
องค์รัชทายาทจะเป็นผู้รับผิดชอบราชสำนักย่อย
ราชสำนักย่อยหรือ
นั่นคือชื่อของอะไรกัน
ท่านจะแบ่งแยกราชสำนักเป็นสองได้อย่างไร
จงหลีกทางเดี๋ยวนี้
ไม่นะ
หลีกทางไป
อย่าผลักกันสิ
ห้ามใช้ดาบ
- ถอยไป - หลีกไป
พระราชาทำเช่นนี้ได้อย่างไร
ถอยไป
เอาพวกเขาออกไป
ได้โปรด อย่าทิ้งเราไปเลย
ฝ่าบาท
หลีกไป
ข้าคิดว่าเคยเห็นนรกมาแล้ว
แต่มันไม่เหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่เลย
เราไม่ได้สมัครมาเพื่อทำสิ่งนี้
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ทหารตัวแทนที่ละทิ้งหน้าที่ ต้องโทษประหารชีวิต
เจ้าคิดว่าอย่างไรโทอู
เราจะสามารถไปถึงคังกเยได้จริงหรือ
- ซอดล - ขอรับ
พอเรื่องเรียบร้อยแล้ว เจ้ากลับไปที่หมู่บ้าน
รวบรวมครอบครัวของเรา แล้วให้ทุกคนหนีไป
ไปที่ไหนหรือขอรับ
ตามขบวนของฝ่าบาทไป
นั่นเป็นทางเดียวที่พวกเขาจะรอด
พอจบเรื่องแล้ว เราจะตามพวกเขาไป
ขอรับ
ระวังด้วยนะ
ประเทศกำลังล่มสลาย
ใครจะสนเรื่องเวลารับใช้ชาติ
ถึงประเทศจะล่มสลาย ชะตาเราก็เป็นเช่นเดิม
ราชสำนักย่อยหรือ
เช่นนั้นรากแขนงนี้ก็กำลังสั่นคลอน
ฟังให้ดี
พวกเจ้าได้รับหน้าที่สำคัญ ในการปกป้ององค์รัชทายาท
ถ้าเจ้าทำให้พระองค์เป็นอันตราย เพียงปลายเล็บหรือหากเจ้าคิดหนี
เจ้าจะถูกฆ่าทันที เข้าใจไหม
เราจะทำตามหน้าที่ขอรับ แต่ว่า...
จนถึงเวลารับใช้ชาติที่จะหมด ในอีกหนึ่งเดือนเท่านั้น
หลังจากนั้นเราจะกลับมา ดูแลครอบครัวของเรา
เจ้าพูดว่าไงนะ
เจ้าอยากตายหรือ
เจ้าคิดว่าจะอยู่หรือไปตามอำเภอใจได้หรือ
เราเสี่ยงชีวิตเพื่อหาเงิน
แต่เราไม่ใช่ทาสขอรับ
เจ้าทำผิดกฎหมายกองทัพไปแล้ว และโทษก็คือประหารชีวิต
พอแล้ว
เราต้องทำงานด้วยกันสิ ไม่ใช่ทะเลาะกันเอง
ทันทีที่เราถึงคังกเย
เราจะจัดการทดสอบเข้ากองทัพ
เพราะเราอยู่ในช่วงสงคราม
หากพวกเจ้ายิงธนูได้ ก็จะได้เข้ากองทัพ
เราขอเป็นหน่วยลาดตระเวนได้ไหมขอรับ
อะไรก็ได้ที่พวกเจ้าต้องการ
ประเด็นก็คือเจ้าจะได้เป็นทหารจริงๆ
และถูกปฎิบัติอย่างดี
ไม่ต้องรับใช้แทนคนอื่นอีกต่อไปแล้ว
ถ้ามันเป็นไปได้
ทหารลาดตระเวนได้ข้าวเดือนละ 3 ถุง
- 3 ถุงเหรอ - เตรียมออกเดินทางได้แล้ว
ถ้าทำผลงานได้ดีในช่วงสงคราม
ทาสก็จะเป็นอิสระได้
แถมยังได้รับสถานะ อย่างเป็นทางการด้วย
นี่อาจเป็นทางรอดของเรา
คนที่กำลังจะจมน้ำ ย่อมพูดทุกอย่างเพื่อช่วยตนเอง
ข้าคงไม่เชื่อเขานักหรอก
ถ้าพวกเขาไม่ทำตามที่พูด
ข้าจะเป็นคนผลักพวกเขา เข้าใส่ดาบญี่ปุ่นเอง
เจ้าก็เห็นแล้ว
บางทีคนที่เราต้องกลัวที่สุด ก็ไม่ใช่พวกญี่ปุ่นหรอก
เราจะไม่รับใช้กษัตริย์ ที่ละทิ้งราษฎรของตนเอง
เพื่อความปลอดภัยของตนเอง
เราจึงนำตัวโอรสองค์หนึ่งของเขามา
เอาตัวเขาไปแล้วจบสงครามนี้
และหยุดเข่นฆ่ากัน
ข้าไม่มีอำนาจ
ถึงข้าจะเป็นโอรสองค์โต
แต่บัลลังก์เป็นของน้องชายข้า
ราชสำนักเกาหลีถูกแบ่งออกแล้ว
ตอนนี้ในทางปฎิบัติถือว่าเขาเป็นกษัตริย์
พวกเจ้าจึงต้องการตัวเขา ไม่ใช่ข้า
ปล่อยข้าไป
ทหารที่ส่งไปพยองยาง เพื่อจับตัวกษัตริย์ทำภารกิจล้มเหลว
ถ้าหากเราจับตัวองค์รัชทายาทมาได้
มันจะเป็นความสำเร็จใหญ่ของเรา
จะรีบร้อนไปทำไม
ให้ประชาชนเกาหลี จับเขาเหมือนกับอิมแฮ
เจ้านำคนไปตามหาองค์รัชทายาท
ท่านฮิเดะโยชิต้องพอใจ ในสิ่งที่เราทำแน่
เราจะถึงที่นั่นในสิบวัน
ยิ่งเร็วยิ่งดี เราต้องนำหน้าศัตรูไว้
คอยจับตาดูองค์รัชทายาท
เขาอาจหนีไปอีก
เจ้าเผลอหลับได้ยังไง
เขาทำกับธงดีกว่าเราเสียอีก
แต่ทำไมถึงมีมังกรสองตัวนะ
ตัวผู้กับตัวเมีย
มังกรก็เหงาเป็นนะ
เขาให้นางกำนันทำความสะอาดให้
กระทั่งตรงนั้นก็ด้วย
ใครจะอาสาไปรบ...
ให้กับกษัตริย์อ่อนแอแบบนั้นกัน
อาสาไปรบเหรอ
ให้ใคร
เขาจะทำเป็นตามล้างตามเช็ด พ่อของเขา แล้วก็ยอมแพ้
เรามีทางเลือกที่ไหน
ข้ายอมทำทุกอย่าง ถ้าเขาเปลี่ยนชะตาข้าได้
เม่งจื๊อกล่าวว่า
หากกษัตริย์ดูแลคนของเขา เหมือนกับที่ดูแลลูกของเขาเอง
ราษฎรจะติดตามเขา เหมือนแกะตามคนเลี้ยงแกะ
ในขณะที่ขุนนางศักดินา อาจส่งคนของตนเอง
ไปรบเพื่อขยายอาณาเขตของตน
หากปกป้องพวกเขาและให้ชีวิตที่ดี...
ทำไมเขายังเรียนหนังสืออยู่อีก
ในเวลาแบบนี้
มองพระจันทร์แล้วข้าคิดถึงบ้านนะ
ข้าเป็นห่วงครอบครัว
ไม่ต้องห่วงครอบครัวหรอก
ซอดลเป็นคนฉลาด
เขาจะอพยพพวกเขาไปอย่างปลอดภัย
สงครามนี้ไม่อยู่นานขนาดนั้นหรอก
เดี๋ยวเราก็ได้กลับไปแล้ว
นั่นอะไรน่ะ
ผีกระสือเหรอ
- นั่นอะไร - อะไรน่ะ
มันตรงมาทางนี้
หลบเร็ว
พวกญี่ปุ่น
ประจำตำแหน่ง
ปกป้ององค์ชาย
ระวังตัว
ฝ่าบาท
เสด็จออกมาเร็วพ่ะย่ะค่ะ
เสด็จออกมาเร็วฝ่าบาท
- อย่าแตะต้องข้า - มากับหม่อมฉัน
หนังสือข้า
ปล่อยข้า
ฝ่าบาทเพคะ
หมอบลง
ฝ่าบาท
ฝ่าบาท เป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ
เหมือนพวกมันจะไปกันแล้วนะ
ฝีมือใครกัน
พวกมันเป็นใคร
- บ้าเอ๊ย - เอาน้ำมา
ไปสู่สุคตินะ
ดูหัวธนูนี่สิ เป็นอาวุธจริงๆ เลยนะ
พวกมันใช้ธนูเขาควาย
ที่พวกญี่ปุ่นไม่ใช้
การโจมตีก็มุ่งสู่ตรงกลาง
แล้วก็ไม่ใช่พวกโจรด้วย
แล้วเป็นพวกไหนกันล่ะ
- มานี่ - มีอะไร
เพราะเจ้า
ข้าเสียหนังสือที่ข้าหวงแหน กว่าชีวิตของข้าไป
หนังสือเหรอ
พระองค์หาหนังสือใหม่เมื่อไรก็ได้
แต่พระองค์มีเพียงชีวิตเดียวนะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเพิ่งบอกว่า ข้ารักมันกว่าชีวิตข้าไง
เดี๋ยวก่อนเพคะฝ่าบาท
เขาพยายามช่วยพระองค์นะเพคะ
ยกโทษให้เขาเถอะเพคะ
แล้วท่านล่ะอยู่ไหน
ปล่อยให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ยังไง
ข้าสมควรตายขอรับ
แต่ข้าจะสืบหาให้ได้ว่าเป็นฝีมือใคร
ฝ่าบาท
คณะเดินทางนี้ยังสมควร ไปต่ออีกหรือพ่ะย่ะค่ะ
คนของเราครึ่งหนึ่งตาย หรือไม่ก็หนีไปแล้ว
ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
เราคือปลาในถังบนที่ราบ
เราควรไปทางภูเขาแทน
เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาขัดจังหวะ
เจ้าแบกเกี้ยวผ่านทางนั้นได้หรือ
ไหล่เขาที่ลาดชัดทำให้มันปลอดภัย
เจ้าบอกว่าจะให้ฝ่าบาท เดินเท้าอย่างนั้นหรือ
พอแล้ว
คนที่มีอำนาจตัดสินใจเท่านั้น จะเป็นผู้ตัดสินใจ
คนที่มีอำนาจตัดสินใจตรงนี้ ก็มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นนะขอรับ
เพราะพวกทหารตัวแทน เราจะต้องปีนเขา
ถ้าพวกมันสร้างปัญหา เราจะฆ่าทิ้งให้หมด
นิ่งๆ
ช้าๆ
- ทำไมเจ้าทำแบบนี้ - ระวังนะ
ยกขึ้น
เดี๋ยวก่อนๆ
เพิ่มแรงอีก
นี่ ตาแก่
ใครก็ได้ไปแทนเขาที
เกี้ยวนั่นจะฆ่าเรา ก่อนพวกญี่ปุ่นเสียอีก
หัวหน้ากองทัพนั่น
เอาอารมณ์มาลงที่เราทั้งนั้น
ถ้าเขาทำแบบนั้นอีก เขาต้องเสียใจแน่
ใจเย็นๆ ก่อน
เราต้องทำต่อ ถึงเกี้ยวจะทับเราตาย
พวกเขาจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ จริงไหม
จะทำสงครามก็ต้องการทหาร
ถ้าไม่รับเราพวกเขาก็ต้องสู้เอง
ข้าจะผ่านการทดสอบทหาร
แล้วเปลี่ยนชีวิตตัวเองเสียที
นี่เจ้าโง่หรือไร้เดียงสา
เจ้าเชื่อคำพูดของพวกขุนนางหรือ
เงียบไปเลยนะไอ้คนเถื่อน
ข้ามพรมแดนไปหยูเจินกับข้า
นั่นคือทางเลือกที่ดีที่สุด ถ้าพวกเจ้าคิดจะพลิกชีวิตตัวเอง
ไม่ใช่สิ
ทำไมไม่ไปหาพวกญี่ปุ่นล่ะ
พวกมันคงพอใจ ถ้าพวกเจ้า จับองค์รัชทายาทไปให้
หรือไม่ก็เป็นทหารตัวแทนไปชั่วชีวิต
- อะไรวะ - อะไรวะ
จริงๆ เลย
หยุดได้แล้ว อย่าทะเลาะกัน
เราตายกันหมดแน่ ถ้าประเทศตกอยู่ในมือพวกญี่ปุ่น
ไม่ว่าจะเป็นยังไง นี่ก็คืองานทหารตัวแทนสุดท้ายของเรา
เพราะฉะนั้นหุบปากแล้วก็ไปนอนได้แล้ว
นอนกันเถอะ
ไปนอน
ด็อก
จะมีการรวมกองกำลังชาวบ้านจริงเหรอ
ข้าแค่กังวลเรื่องคณะเดินทางนี้ กับจุดประสงค์ของมัน
ฝ่าบาทมอบหมายภาระใหญ่ไว้ให้พระองค์
แต่พระองค์ต้องเข้มแข็งไว้นะเพคะ
ข้าไม่เข้าใจเลยว่าเสด็จพ่อต้องการอะไรจากข้า
เขาแทบไม่รับการทำความเคารพ ยามเช้าของข้าด้วยซ้ำ
ถ้าไม่ใช่เพราะสงครามนี้ ข้าจะมีวันได้เป็นองค์รัชทายาทไหม
ตำราสงครามคือความหวังเดียวของข้า
ข้าไม่รู้เรื่องสงครามเลยสักนิด
ข้าเริ่มรู้สึกสิ้นหวังแล้วล่ะ
ฝ่าบาทเพคะ
อย่าทรงกังวลนักเลย
ข้าแค่อยากประสบความสำเร็จ
แล้วก็ทำให้เสด็จพ่อพอใจ
ช้าๆ ระวังเท้าด้วย
ระวัง
- จับแน่นๆ - ไปอีก
เพิ่มแรงเข้าไปอีกสิ
ฝ่าบาท
เป็นอะไรไหมเพคะ
ฝ่าบาท
เราแบกเกี้ยวต่อไปไม่ได้แล้วนะขอรับ
ข้าไม่สน
เจ้าเป็นคนเสนอให้มาทางภูเขาเอง
พวกเขามาลงเอยที่นี่ได้ยังไง
ข้าได้ยินว่าพวกเขาเป็นทหารแทนคนอื่น
มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
ได้เวลาไปต่อแล้ว
เตรียมเกี้ยว
ข้าบอกว่าเราจะไปแล้ว
- ลุกขึ้น - ลุกขึ้น
เราไม่มีทางเลือกนอกจากต้องใช้ชีวิตแบบนี้
สู้ๆ
- พระเจ้าช่วย - เขาบ้าไปแล้วเหรอ
เจ้าคนชั่ว
เจ้า...
เจ้ารู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป
เจ้าเพิ่งก่อกบฏ
ลองคิดว่าหากฝ่าบาท ประทับอยู่ในเกี้ยวสิ
ท่านจะฆ่าคนของข้าที่ทำพลาดก็ได้
แต่ชะตาของประเทศนี้ ก็คงเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
นั่นสิถึงเรียกว่าการกบฏ
หุบปาก
เจ้าจะสั่งสอนใครกัน
วางดาบลงเดี๋ยวนี้
เจ้าอยู่ต่อหน้าองค์รัชทายาทนะ
- อะไรกัน - เฮ้ย
ฆ่าไอ้กบฏชั่วนั่นเสีย
อยู่เฉยๆ เลยนะ
หยุด
พอแล้ว
ฝ่าบาท อย่าทรงฟังถ้อยคำไร้ค่า ของคนชั้นต่ำเลยพ่ะย่ะค่ะ
ไม่มีคำว่าคนชั้นต่ำชั้นสูงหรอก
ข้าไม่ได้ชอบนั่งเกี้ยวอยู่แล้ว
มันร้อนแล้วก็ทำให้ข้าเคลื่อนไส้
เรายังต้องเดินทางกันอีกไกล ไปเถอะ
พยุงเขาขึ้นมา
ก็น่าจะตัดสินใจให้เร็วกว่านี้สิ
ไปกันเถอะ
เป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ
ไว้ชีวิตข้าด้วย
ข้าไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร
แต่ข้านำท่านไปหาเขาได้
เขาไม่รู้ว่าใครเป็นคนโจมตีขอรับ
คนของโคนิชิมาไกลขนาดนี้แล้วเหรอ
ไม่ใช่ของคนของเราขอรับ
แล้วเป็นใครกันล่ะ โจรป่าเหรอ
ข้าว่าเราควรเสนอคุ้มกันองค์รัชทายาท
ไว้ชีวิตข้าด้วย
ไปกันเถอะ เราต้องการตัวเขาเป็นๆ ไม่ใช่ตอนตายแล้ว
บอกค่ายใหญ่ให้ไปเจอกันที่คังกเย
นี่รู้ไหม ถ้ามีเสือโผล่มาข้าคงไม่แปลกใจ
แต่ข้าไม่เห็นเจ้าคนเถื่อนมาทั้งวันแล้วนะ
เสือคงกินเข้าไปแล้วล่ะมั้ง
เจ้านั่นก็ไม่มีอะไรให้กินเท่าไรหรอก
แล้วกลิ่นตัวก็เหม็นด้วย
มีอะไรเหรอ
มีอะไรแปลกๆ เหรอ
ทุกคนแยกกัน
วิ่ง
แยกกัน
นักฆ่า
หนีไปพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ฝ่าบาท
ช่วยฝ่าบาทด้วย
ถ้าพระองค์จะฆ่าศัตรู ก็ต้องมองเขาก่อนพ่ะย่ะค่ะ
หลังจากนั้น โดยไม่ลังเล
จะอยู่หรือตายขึ้นอยู่กับเสี้ยววินาที
แทงเขาเลยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
แทงเขาเลย
ฝ่าบาท แทงเขาสิพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
มันจบแล้วพ่ะย่ะค่ะ ออกมาได้แล้ว
ฝ่าบาท
หุบเขาแบบนี้ มีเสืออยู่เต็มไปหมดพ่ะย่ะค่ะ
- จริงเหรอ - ขอรับ ฝ่าบาท
ก่อนหน้านี้หม่อมฉันเห็นตัวหนึ่งตามมา
สูดดมกลิ่นเลือด
แต่ถ้าพระองค์ทำเช่นนี้
พวกมันจะไม่ได้กลิ่นพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
มีเสือจริงๆ เหรอ
จริงพ่ะย่ะค่ะ มันตามหม่อมฉัน มาถึงที่นี่
และอยากฆ่าหม่อมฉันด้วย
ข้าไปก่อนล่ะ
ข้าไม่ชอบน้ำ
หากพระองค์ทรงกลัวน้ำ แล้วลงมาในน้ำได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
ข้าว่าข้าคงกลัวเสือมากกว่า
พระองค์จะรวบรวมความกล้าได้
ต่อเมื่อพระองค์ทรงกลัวบางอย่าง
ตำราสงครามบอกว่าอย่าสู้
กับศัตรูที่หลังชนฝา
ข้าว่าข้ายังหาหน้าผาของข้าอยู่
แต่เจ้าดู...
ไม่เกรงกลัวอะไรเลยนะ
คิมพัลบก ฮงมันชิก อีบยองซัม
เราจะได้ชื่อจริงกลับมา ก็ต่อเมื่อเราตาย
ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกี่ครั้ง หม่อมฉันก็ไม่เคยชิน
เห็นผู้คนที่สู้ เคียงบ่าเคียงไหล่ล้มตาย
นี่คือความกลัวของหม่อมฉันพ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาตามเรามาถึงนี่ได้ยังไง
เราเดินทางเข้าป่ามาลึกขนาดนี้
มีสายลับในพวกเราขอรับ
เจ้าพูดจาว่าร้าย รุนแรงแบบนั้นได้ยังไง
เจ้ามีเหตุผลหรือเปล่า
เจออะไรหรือเปล่า
อะไรกัน
เจ้าคนเถื่อน
ไม่ได้หนีไปนี่
บอกมาว่าเจ้าเห็นอะไรบ้าง
เหมือนที่เจ้าสั่ง ข้าตามอยู่ห่างๆ
มีคนทิ้งท้ายตามหลังขบวน
แล้วผูกเครื่องหมายไว้กับกิ่งไม้
ข้าเข้าไปมองหน้าเขาใกล้ๆ
แต่ไอ้หมอนั่นมันหนีไป
แล้วเจ้าทำยังไงต่อ
ข้าเลยตามไป
แล้วพบสิ่งนี้
จับเขา
ไอ้คนทรยศ
จับมาให้ได้
คบคิดกบฏต่อองค์รัชทายาท
ต้องเป็นฝ่ายตะวันตกที่ไปกับฝ่าบาทแน่นอน
หรือเป็นผู้สนับสนุนองค์ชายซินซอง
ฝ่าบาททรงอยู่ข้างพวกเขาแล้ว
ถ้าเขาไม่เด็กเกินไป เขาคงได้เป็นองค์รัชทายาท
ระวังคำพูดให้ดี
ใครเป็นคนสั่งเจ้ามา
พวกฝ่ายตะวันตกหรือ
หรือเป็นคนขององค์ชายอิมแฮ
บอกข้ามาเดี๋ยวนี้
องค์ชายอิมแฮอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ใช่ไหม ตอบข้ามา
ไม่มีใครในราชสำนัก
ที่อยากให้การเดินทางนี้สำเร็จ
รวมถึงพระราชาเองด้วย
เจ้ากล้าพูดถึงฝ่าบาทแบบนั้นได้ยังไง
เจ้าเสียสติไปแล้วเหรอ เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ
เสด็จพ่อของข้าเหรอ
ทำไมพระองค์อยากให้ข้าล้มเหลว
พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่า พระมารดาของพระองค์คือใคร
ข้าไม่เคยเห็นหน้านางด้วยซ้ำ
หม่อมฉันทราบพ่ะย่ะค่ะ
นางเป็นคนครัว
พระราชาชอบพอนาง และให้กำเนิดพระองค์และองค์ชายอิมแฮ
แต่พระราชาทรงเบื่อหน่าย...
- ตอนนางตายเมื่อให้กำเนิดพระองค์ - หุบปาก!
พูดต่อสิ
ทุกครั้งที่พระราชาเห็นพระองค์ พระราชามองเห็นตนเอง
อะไรนะ
พระราชาเองก็ไม่ใช่โอรสที่ชอบธรรม
พระราชามิประสงค์ให้
โอรสไร้หัวนอนปลายเท้า สืบทอดบัลลังก์ต่อ
ผู้ที่ไม่ใช่โอรส องค์โตที่สุดด้วยซ้ำ
เจ้ากล้าดียังไง
ข้าจะตัดลิ้นเจ้า
ตีแรงๆ
ข้าไม่อยากฟังแล้ว
เราต้องรู้ความจริงนะพ่ะย่ะค่ะ
นี่เป็นหนทางเดียว
- นี่ - บอกเรามา
ข้ายอมบอกแล้วๆ
ข้าเพียงทำตามที่สั่ง
คนที่สั่งข้าก็คือ...
ข้าบอกว่าข้าไม่อยากรู้
ปล่อยพระองค์ไว้คนเดียวเถอะ
ท่านรู้สึกสงสารพระองค์บ้างไหม
พระองค์จะรู้สึกคับแค้นใจเพียงไหน
การไม่รู้ความจริง น่าคับแค้นใจยิ่งกว่า
พวกนี้ไม่ใช่คนของเราขอรับ
องค์รัชทายาทไม่อยู่ที่นี่ขอรับ
พวกมันตายมานานแค่ไหนแล้ว
น้อยกว่าหนึ่งวันขอรับ
พวกเขาอยู่ไม่ไกล ไปกันเถอะ
แล้วหมอนี่ล่ะขอรับ
ไว้ชีวิตข้าด้วย
เวลาแบบนี้
เชื้อสายราชวงศ์สำคัญเสียที่ไหน
พวกเขาเชื่อเรื่องสายเลือด ทั้งที่มันมีแต่ทำให้ประเทศแย่ลง
เราจะอยู่ตรงกลางระหว่าง การต่อสู้ของสองฝ่ายหรือเปล่า
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับองค์ชาย เราก็คงไม่รอด
- เป็นอะไรไหม - ตา...
เร็วเข้า ลุกขึ้น
เอ้า
นี่
อดทนไว้นะ
ข้าว่าพอเถอะ
เราไม่ควรมาร่วมขบวนเดินทางนี้เลย
ให้พวกเขาหาทางแก้ปัญหาเอาเองเถอะ
คิดมากก็มีแต่จะพาเจ้าไปตาย
ตายเพราะสู้กับญี่ปุ่น ข้าไม่เป็นไรหรอก
เรามุ่งหน้าหาเรื่องซวย ตั้งแต่ตอนเราทำร้ายประชาชนแล้ว
เจ้าอยากพลิกชีวิตตนเอง
เจ้าคิดว่ามันจะง่ายนักเหรอ
พลิกชีวิตกับผีสิ
นี่มันไม่ใช่โอกาสแล้ว มีแต่จะพาเราไปตาย
เจ้าเลยอยากกลับหลังแล้ววิ่งหนีเหรอ
แล้วคนพวกนี้ล่ะ
ทำไม
เจ้าไปตกลงอะไรลับหลังเราเหรอ
อะไรนะ
องค์ชายสัญญาจะให้ตำแหน่งพิเศษเหรอ
ถ้าเจ้าทำสำเร็จ
หยุดนะ
เจ้าอยู่ไหน ตอนที่เรากำลังสู้อยู่
ไม่เอาน่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับ ชีวิตของพี่ชายข้าก็ได้เหรอ
ใจเย็นๆ ก่อน
เจ้าเปลี่ยนไปนะ
เจ้าเปลี่ยนไปแล้ว
ใช่
มีใครที่นี่ไม่อยากเปลี่ยนแปลงบ้าง
เจ้าอยากตายไปเหมือนเงาเหรอ
มีอะไรเปลี่ยนไปล่ะ
เขาบอกว่าเขาไปต่อไม่ไหวแล้ว
เขาอยากให้เราทิ้งเขาไว้
ไม่เป็นไรหรอกนะ
เราผ่านเรื่องเลวร้าย แล้วรอดมาได้ตั้งมากมาย
เราจะกลับบ้านด้วยกัน
เข้มแข็งไว้นะเพคะฝ่าบาท
หัวใจข้าทรมานยิ่งกว่าร่างกาย
ถ้าข้าไม่เกิดมา...
แม่ข้าคงไม่ตาย
ข้าพยายามอย่างมากให้เสด็จพ่อพอใจ
เพื่อชดใช้ความเศร้าที่ข้าเป็นต้นเหตุ
แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว
เสด็จพ่อมองเห็นตนเอง...
ทุกครั้งที่มองข้า
พระองค์เลยไม่เคย...
ให้ความรักกับข้าเลย
ฝ่าบาท
สิ่งนี้จะช่วยลดความหิวได้นะเพคะ
เราไม่มีทางเลือกแล้ว
ไปที่หมู่บ้านใกล้ๆ แล้วหาอาหารมา
ตอนนี้อยากให้เราเป็นโจรแล้วเหรอ
เราไม่ควรขึ้นมาบนเขาเลย
เพราะเจ้า เราจะอดตายกันหมด
ท่านแม่
หม่อมฉันให้เอาหลังชนฝาไว้
ไม่ใช่กระโดดลงไป
เสด็จพ่อของพระองค์เสด็จไปยังจีน แล้วพระองค์ก็จะสวรรคตอีก
การวิ่งหนีสืบทอดกัน ทางสายเลือดเหรอพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่ควรต้องมาเป็นกษัตริย์
ข้าไม่เคยอยากเป็นตั้งแต่แรก
ไม่เคยอยากเป็นเลย
เช่นนั้นแล้วทำไมพระองค์
ถึงนำหนังสือและคู่มือ เหล่านั้นมาพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาททรงตบหม่อมฉัน
ตรัสว่าพระองค์รักมัน มากกว่าชีวิตของพระองค์เอง
ข้าถูกแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาท เพียงเพื่อไว้สละชีพ
ตุ๊กตาไม้ถูกโยนลงไป
บนกองไฟแทนที่กษัตริย์
ลูกชายที่ถูกพ่อของตนเองทอดทิ้ง
ไปต่อแล้วจะมีประโยชน์อะไร
ข้าจะไม่มีวันเป็นกษัตริย์
ถ้าข้าจากไป
ความทุกข์ทรมานของประชาชนจะจบลง
ในชาติหน้าของข้า
ข้าแค่อยากเกิดในครอบครัวธรรมดา
ไม่มีชาติหน้าหรอกพ่ะย่ะค่ะ
กกซู ทำไมถึงกลับมาล่ะ
เขาตายแล้ว
เจ้าก็รู้อยู่แล้วว่าเขาคงไม่รอด
เจ้าได้ฝังเขาไหม
เจ้าเลยทิ้งข้าไว้กับเขาเหรอ
ตอนข้าฝังเขา ข้าคิดว่าจะทำยังไงต่อ
แล้วก็มีหน้าคนลอยเข้ามาในหัว
เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ
ทำไมล่ะ
แม้แต่พ่อของเขายังทิ้งเขาไปเลย
เหมือนที่เขาพูด เขาไม่มีวันเป็นกษัตริย์
เรามีโอกาสดีกว่ากับพวกญี่ปุ่น
วางดาบลง ไม่เช่นนั้นเราตายกันหมดแน่
ไปกับข้าเถอะพี่
พวกญี่ปุ่นคงไม่เลวร้ายไปกว่านี้หรอก
ถ้าเจ้าทำข้าทรมาน เจ้าก็คือศัตรู
ถ้าช่วยข้า ก็เป็นเพื่อนของข้า
ข้าน่ะเบื่อ...
ประเทศนี้เต็มทนแล้ว
นรกยังดีกว่าที่นี่อีก
ถ้าเช่นนั้นก็ตัดคอเขาเสีย
จะได้ไม่มีทางหันหลังกลับอีก
ข้าจะกลับไปฆ่าทุกคนแล้วไปกับเจ้า
ว่าไง
เอาเลยสิ
จบชีวิตให้ข้าเลย
เจ้าฆ่าข้า ข้าก็ไม่โทษเจ้าหรอก
ถ้ามันช่วยระบายความไม่พอใจของเจ้า
เอาเลย
กกซู
อย่างน้อย
ข้าก็สบายใจ ที่คนของตัวเองเป็นคนลงมือ
ตอนเจ้าอยู่ในนรก
เจ้าก็แค่เดินหน้าไปเรื่อยๆ
พระองค์เสด็จไปก่อนเลยเพคะ
จมูกพวกเขาหายไป
พวกญี่ปุ่นตัดมันออก
เพื่อนับจำนวนที่ฆ่าได้
พวกมันมาไกล ถึงเพียงนี้แล้วเหรอ
พวกเขาเป็นผู้ลี้ภัย
ตกใจหมดเลย
ออกมาสิ
พวกเขาเป็นทหารหลวง
มาเร็ว
ไม่เป็นไร ออกมา
พวกเจ้าต้องแบ่งอาหารให้เรา
จะเอาสิ่งที่ทำให้เรา รอดตายไปได้ยังไงกัน
ถึงจะเป็นขุนนาง
ก็ไม่มีสิทธิ์เอาอาหารเราไป
- เขาพูดถูก - ท่านทำไม่ได้
ราชสำนักย่อยนี้ต้องอยู่รอด เพื่อช่วยบ้านเมือง
ไปช่วยพวกทหาร
หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้
เราไม่ให้
หยุดนะ
ข้าบอกให้หยุด
หยุดทีเถอะ
พอแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้!
เพราะความล้มเหลวของเรา
ศัตรูเข้ารุกรานประเทศ
และคนพวกนี้...
ก็เสียบ้านไป
แล้วตอนนี้
เจ้าจะบอกข้าว่า ข้าต้องแย่งอาหารพวกเขาไปด้วยหรือ
ยังไม่สุกนะ
ฝ่าบาทเสวยหน่อยนะเพคะ
ข้าว ไม่ได้กินมานานมาก
พวกเจ้าเป็นทหาร ตัวแทนรับจ้างได้ยังไง
ข้าได้ยินมาว่ามันหนักมาก
ข้าก็เคยไปมาเหมือนกันนะ
แทนลูกชายของผู้พิพากษา
ไม่ว่าจะชนชั้นสูงหรือต่ำ
เป็นทหารตัวแทนก็เหมือนกันหมด
วังชุน เจ้าอิจฉาเหรอ
นี่ กกซู
ร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ
เสียงเขาดีมาก จนทำให้แม่ที่แก่เฒ่าของเขาจำตัวเองได้
ข้าดูเหมือนมีอารมณ์ร้องเพลงหรือไง
ข้าอาจจะร้องเพลงเศร้าได้นะ
ไม่เอาน่า
ตอนเศร้าๆ การร้องเพลง มันกินใจได้มากกว่า
ตอนข้าอยู่ในวัง
เวลาข้าเศร้า ข้าก็ให้ คนร้องเพลงให้ฟัง
ร้องดูหน่อยสิ
กกซู เจ้าจะปฎิเสธคำขอร้องของข้าอีกเหรอ
มิได้พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
หม่อมฉันเพียงแต่ เมาเกินกว่าจะร้องเพลงได้
ข้าช่วยได้
ฝ่าบาท
คนพวกนี้ให้สิ่งยังชีพ ของพวกเขาแก่ข้า
แล้วข้าก็ไม่มีอะไรตอบแทนเลย
ข้าเลยจะเต้น เพื่อบรรเทาความเศร้าของพวกเขา
ครั้งหนึ่งข้าเคยคิดว่า ถ้าข้าได้พบกับกษัตริย์
ข้าจะปาดคอเขาซะ
คนที่อาศัยอยู่ตามชายแดน
ถูกย้ายไปที่นั่นโดยฝ่ายปกครอง
เพื่อปกป้องพรมแดน
ตอนนั้นพวกเขาไม่เคย...
ให้เราผ่านการทดสอบรอบแรกเลย
เราถูกคัดออก ก่อนจะได้มีส่วนร่วมเสียอีก
การทำงานเป็นทหารตัวแทน
คือทางเลือกเดียว ที่จะเลี้ยงดูครอบครัว
แม่ข้าเป็นนักไว้ทุกข์มืออาชีพ
แม่จะร้องไห้ทุกคืนที่งานศพ ของคนแปลกหน้าเพื่อหาเงิน
ตอนข้าถูกส่งไป
เป็นนางในเมื่ออายุ 12
ข้าร้องไห้ทั้งคืน
ตอนนี้ข้ายอมรับแล้ว ว่าเป็นชะตาชีวิตของข้า
ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในกำแพง วังหลวง
ตราบจนข้าตาย
อีกไกลแค่ไหนเหรอ
ผ่านที่ราบนี้ไปก็ถึงแล้วขอรับ
เราจะถึงในอีกครึ่งชั่วโมง
เราจะเริ่มรับสมัครกองทัพประชาชน
ทันทีที่เราไปถึง
จัดทดสอบทหารด้วยไหมขอรับ
- อยากลองดูไหม - ใช่
ทดสอบทหารอยากไหมขอรับ
เจ้าเก่งอยู่แล้ว น่าจะผ่านได้ อย่างไม่มีปัญหา
ใครจะไปรู้ คนเก่งๆ อาจมาจากที่นี่ก็ได้
ข้าอยากเป็นเหมือนพวกท่านจัง
- หนีเร็ว - หมอบลง
ฝ่าบาท
ธงหลวง
มันแสดงว่าพระราชาอยู่ที่นี่
ปกป้องมันด้วยชีวิตของเจ้า
แล้วก็...
ปกป้องฝ่าบาทด้วย
ฆ่ามัน
อะไรกัน
จะเอายังไงต่อ
นี่ขอรับ
ไปเจอกันในป่า
ที่สุดขอบทุ่งหญ้า
โทอู
ไปเลย
ไปกันเร็วๆ เถอะ
พวกเขามาแล้ว
ขอบคุณพระเจ้า
ที่เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย
ในที่สุด
เราก็ถึงคังกเยแล้ว
พวกมันเผาทุกอย่างแล้วหนีไป
ไอ้พวกชั่ว
เราผ่านร้อนผ่านหนาว กันมามากมายเพื่อมาที่นี่
เราจะทำยังไงกันต่อ
อะไรกัน
แล้วเรื่องสอบทหารล่ะขอรับ
เรารอดอยู่ได้ก็น่ายินดีแล้ว
[พระราชาหนีไปอึยจู]
[จงไปจับเขา]
- อะไรน่ะ - ซอดล
เจ้าเป็นอะไรไหม
เราต้องข้ามแม่น้ำ...
แต่พวกมันเผาเรือ
คนของพระราชา
- เพื่อไม่ให้ศัตรูข้ามมาเหรอ - ขอรับ
แต่ก่อนผู้ลี้ภัยจะข้ามมาได้เสียอีก
ตอนนี้พวกเขาอยู่ไหน
พวกเขากลับไปในภูเขาเพื่อซ่อนในถ้ำ
แล้วเจ้ามาที่นี่เพื่อส่งข่าวเราเหรอ
ครอบครัวของเราล่ะ
พวกเขาปลอดภัยดีใช่ไหม
แม่ข้าล่ะ
มีคนพยายามข้ามมาด้วยแพ
แล้วตกน้ำไป
แม่ของท่านก็ตกลงไปด้วย ข้าขอโทษ
นางจมน้ำเหรอ
- ข้าขอโทษ - ไอ้พวกเลว
- กกซู - กกซู
ฝ่าบาท เราต้องรีบไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะขัดคำสั่งฝ่าบาทได้ยังไง
ขบวนคุ้มกันนี้ไร้การป้องกันแล้ว
เราประกาศออกไป ให้ทหารอาสามาที่นี่
หลังจากนั้นเราก็ติดต่อแม่ทัพชิน แล้ววางแผนตั้งรับ
จะหวังพึ่งพาชาวนาให้มาช่วย ป้องกันราชสำนักไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาเกลียดราชสำนัก
เราไม่รู้เลยว่าแม่ทัพชินอยู่ที่ไหน
เราควรส่งข้อความ ให้พระราชาแล้วก็กลับ
- เขาพูดถูกพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท - ฝ่าบาท
จากนี้ไปเราจะแยกไปตามทางของเรา
ตอนนี้ยังไปไม่ได้
เจ้าก็เห็น เราต้องถอยไปจากที่นี่
แต่เราไม่มีกำลังทหารเลย
จะขออะไรพวกเราอีกขอรับ
- เงียบนะ - ไม่เอา
- แล้วเรื่องทดสอบทหารล่ะ - พอแล้ว
ให้พวกเขาไปเถอะ
พวกเขาทำตามที่สัญญาแล้ว
พวกเราต่างหาก ที่ทำตามที่สัญญาไว้ไม่ได้
พวกเจ้าไปได้แล้ว
พวกหม่อมฉันขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าไม่ต้องขอโทษหรอก
อีกอย่างนะ ข้าจะไปไหนได้อีกล่ะ
หม่อมฉันขอฝากธงนี้ไว้ให้ฝ่าบาทดูแล
เจ้าแน่ใจเหรอว่าไม่อยาก
เข้าร่วมกับพวกคนเถื่อนกับข้า
ข้าล้อเล่น
เดินทางปลอดภัยนะพวกทหารตัวแทน
ไอ้เจ้าบ้านั่น
แย่แล้ว
พวกมันมาไกลขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร
พวกมันคงกำลังมุ่งหน้าไปคังกเย
เราน่าจะไปเตือนพวกเขาหน่อยนะขอรับ
ให้ออกไปจากเมืองน่ะเหรอ
อย่าพูดเรื่องน่าขำแบบนั้นสิ
มันไม่ใช่เรื่องของเราแล้ว
เราไปกันเถอะ
เร็วเข้า
ข้าต้องกลับไป
เจ้าเป็นอะไรไปอีกล่ะ
นี่โทอู ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้านะ
แต่เราไม่ได้ติดหนี้อะไรพวกเขา
พวกเจ้าไปกันเถอะ ข้าไปคนเดียวได้
คิดถึงครอบครัวเจ้าบ้างสิ
เจ้าทำมามากพอแล้ว
ข้าจะทำอะไรให้ครอบครัวได้
นอกจากกินอาหารที่พวกเขามีน้อยอยู่แล้ว
แต่คนพวกนี้จะถูกสังหาร ถ้าข้าไม่ไปเตือนพวกเขา
รวมถึงองค์รัชทายาทด้วย
ใครสนกันล่ะ
มันไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก
แม่ที่น่าสงสารของข้าตาย
แล้วข้าก็ไม่ได้อยู่ช่วยนาง
ทำไมเราต้องทำอะไร
ทำไปเพื่ออะไรด้วย
เพื่ออะไรกันล่ะ
ใครจะไปรู้ล่ะ
เราอาจช่วยกษัตริย์ที่ดี ในอนาคตไว้ก็ได้
ไม่ทำแบบนี้สิ
ไม่ว่าใครจะเป็นกษัตริย์ ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนชีวิตเราหรอก
มันไม่มีประโยชน์หรอก
ทางเดียวของเรา
ก็คือต้องผ่านช่วง เลวร้ายนี้ไปให้ได้อยู่ดี
ช่วงเวลารับใช้ชาติของเจ้าก็หมดแล้ว
ทุกคนกลับบ้านไป
- โทอู - พี่
- โทอู - โทอู
- เฮ้ย - พี่
กกซู ปล่อยข้า
อย่ายุ่งกับข้า
เขาบ้าไปแล้วเหรอ
ไม่เอาน่ากกซู
กลับมานะ
ฝ่าบาท
ตรัสเพียงเท่านี้เหรอ
ฝ่าบาท
ตั้งแต่การแทรกแซงของกองทัพหมิง ถูกจัดขึ้นด้วยความยากลำบาก
พระองค์ต้องเสด็จกลับไปช่วยเหลือ
แม่ทัพของหมิงพ่ะย่ะค่ะ
โล่งอกไปที
ข้าต้องกลับไปเหรอ
แล้วคังกเยล่ะ
ฝ่าบาทมิได้ตรัสอะไร เรื่องนั้นพ่ะย่ะค่ะ
เพียงแต่ตรัสว่าให้มาที่นี่ ก่อนกองทัพหมิงจะมาถึง
พระองค์ต้องรีบเสด็จพ่ะย่ะค่ะ
ดีแล้วล่ะ
เราได้รับราชโองการให้กลับ
เราปลอดภัยแล้ว
หวังว่าเราคงไม่ต้อง
พบกับการจลาจลหยุดเราอีกหรอกนะ
หวังว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น
พวกเขาจะพูดกันว่า องค์รัชทายาททอดทิ้งประชาชน
เหมือนกับพ่อของเขา
ศัตรูกำลังมาทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
- อะไรนะพวกญี่ปุ่นเหรอ - ใช่ฝ่าบาท
เราได้รับราชโองการให้กลับ
เราต้องทำตามคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท เขาพูดถูกพ่ะย่ะค่ะ เราต้องรีบไป
ถึงแม้เราจะสู้ไม่ได้
เราก็ควรช่วยพวกเขาอพยพ
พวกเขามีมากเกินไปนะพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ไม่เข้าใจหรือพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ไม่ใช่องค์รัชทายาทจริงๆ
จนกว่าหมิง จะอนุมัติ
เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากพวกเขา
พระองค์ต้องได้รับความไว้ใจจากหมิง
คิดถึงเราสิพ่ะย่ะค่ะ ข้าราชการผู้ซื่อสัตย์
ที่เสี่ยงชีวิตให้พระองค์ ได้เป็นองค์รัชทายาท
ฝ่าบาท
มีที่ที่เราพาทุกคนไปได้พ่ะย่ะค่ะ
ที่ไหนเหรอ
มีป้อมปราการบนภูเขาไม่ไกลนัก
พระองค์จะเสด็จไปไหมพ่ะย่ะค่ะ
มันรองรับได้ทุกคนไหม
มีหน้าผาอยู่หลังป้อมปราการพ่ะย่ะค่ะ
มีมันติดหลังไว้จะน่ากลัวมากพ่ะย่ะค่ะ
พวกเจ้าไม่ฟังคำสั่ง ของผู้นำเจ้าเลยใช่ไหม
เราปล่อยให้เจ้า
ได้หน้าที่ช่วยกษัตริย์ คนเดียวไม่ได้หรอก
เราบังเอิญเจอพระพวกนี้ เลยกลับมากับพวกเขา
เราได้ยินว่าฝ่าบาทประทับที่นี่ จึงมาเป็นทหารอาสาพ่ะย่ะค่ะ
กกซูล่ะ
เขาไม่ได้มากับเรา
เสียงอะไรน่ะ
ช่วยเราด้วย
ไปกันเร็ว
ปล่อยข้า
วิ่ง
วิ่งเร็วเข้า
- วิ่งเร็ว - ด็อก
เร็วเข้า วิ่ง
ไม่ว่าจะวิ่งเร็วแค่ไหน
ก็ไม่อาจวิ่งหนีจากความตายที่ใกล้เข้ามาได้
ของขวัญต้อนรับอย่างดี สำหรับองค์รัชทายาท
ตอนนี้เราอพยพผู้คนแล้ว
เราควรลองหาทางหลบหนีตอนกลางคืนกันดู
มีเรือเล็กๆ อยู่ริมแม่น้ำ
ข้าซ้อมยิงธนู
ถึงแม้ข้าจะไม่เคยยิงคนมาก่อน
ทำไมฝ่าบาทถึงทำเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทำมามากพอแล้ว
ถ้าพระองค์ขัดราชโองการ ราชสำนักก็ถึงจุดจบ
พระองค์ต้องคิดถึงสิ่งที่สำคัญกว่า
กษัตริย์ไม่ควร...
นำอารมณ์ส่วนตัวเป็นที่ตั้ง
ตำราเล่มไหนเขียนไว้เหรอ
ตำราเล่มไหนเขียนว่า...
ผู้คนและอารมณ์ไม่สำคัญกัน
กษัตริย์ทิ้งทั้งประเทศและผู้คน
และเขาจะทำเช่นนั้นกับโอรสของเขา
พระองค์มีแต่จะทำร้ายจิตใจ พระบิดามากขึ้น
โดยการพยายามทำตัวมีเกียรติ
โลกก็เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ
ถ้าพระบิดามิได้ทรงโปรดพระองค์แล้ว
ทุกอย่างจะพังราบคาบ
พระองค์จะเป็นโอรสที่ไม่ซื่อสัตย์ จริงๆ เหรอพ่ะย่ะค่ะ
อย่างน้อยก็แสร้งทำตามพระบิดาหน่อยเถอะ
ความสัมพันธ์ของพ่อกับลูก
เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ในช่วงสงครามเช่นนี้
เขาถึงทิ้งลูกของตัวเองได้
ข้าก็...
ควรเสียสละมัน เพื่อประโยชน์ส่วนรวมเช่นกัน
ฝ่าบาท ทุกคนมีที่และหน้าที่ของตนเอง
พระองค์ควรให้การสู้ เป็นหน้าที่ของเรา เหล่านักรบ
ไม่
ข้าไม่ได้ต่างจากเจ้า
เจ้าก็รู้นี่
ว่าข้าอยู่ที่นี่ก็เพราะ เป็นตัวแทนของเสด็จพ่อ
แต่ข้า
จะให้พวกเจ้าสละชีวิตตนเอง
เพื่อให้ข้ามีชีวิตอยู่ต่อได้อย่างไร
ตอนนี้ ไม่มีใครอยู่แทนใครทั้งนั้น
ตั้งแต่นี้ไป เราต่างก็สู้เพื่อตัวเอง
ไม่ใช่เพื่อคนอื่น
ธงของกษัตริย์ขอรับ
เขาอยากสู้สินะ
อย่างน้อยเขาก็เก่งกว่าพ่อ
เราควรส่งกำลังเสริม จากค่ายใหญ่มาไหมขอรับ
ไม่จำเป็นหรอก
คนพวกนี้น่ะ...
ทั้งอ่อนแอและจำนวนน้อยกว่า
ชายคนนี้อาสามาหาเราเอง
เขาบอกว่ารู้จักหน้าตาขององค์รัชทายาท
ข้าบอกแล้วไง พวกเกาหลี จะพาตัวเขามาให้เราเอง
ถ้าท่านเปิดประตู ข้าจะนำตัว องค์รัชทายาทมาให้เอง
ถ้าท่านไว้ชีวิตเพื่อนร่วมงานของข้า
- เตรียมออกรบ - ขอรับ
เตรียมออกรบ
ขอรับ
เร่งฝีเท้า
ยิง
ฝ่าบาท บนนี้อันตรายนะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่เป็นไร ในโชซอนมีองค์ชายตั้งเยอะแล้ว
อีกอย่าง ข้าก็ขัดราชโองการไปแล้ว
ฝ่าบาท
ทางนี้
เตรียมพลปืน
พลปืนเตรียมพร้อม
เป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะฆ่าเจ้า
ปล่อยข้า
ทำไมถึงมานอนแบบนี้ล่ะ
ลืมตาสิ
แม่
ลูกธนูเราจะหมดแล้ว
เราเหลืออยู่แค่นี้
ฟังนะทุกคน
- ฟังนะทุกคน - เขาทำอะไร
ส่งตัวองค์รัชทายาทมา
แล้วทหารพวกนี้จะกลับไปทันที
นั่นกกซูไม่ใช่เหรอ
ถ้าเขาไม่ยอมมอบตัว
พวกเขาจะยึดป้อมปราการ และฆ่าทุกคน
ข้ารู้เรื่องเขา
เขาเสียแม่ไป
ช่วยเราด้วยฝ่าบาท
หยุดฆ่าคนบริสุทธิ์
ไอ้เลว
แล้วส่งตัวองค์รัชทายาทมาเดี๋ยวนี้
พวกเจ้าอยากตายกันเหมือนหมาหรือไง
ต้องมีคนรับผิดชอบสิ ที่ทำลายประเทศนี้
เจ้าจะฆ่าคนบริสุทธิ์พวกนี้เหรอ
โทอู
ไอ้เลวเอ๊ย
โจซึง ออกมา
เจ้าไปทำอะไรตรงนั้น
ทำไมพวกเจ้ามอบชีวิต
ให้กับประเทศที่ไม่ทำอะไรเพื่อเราเลย
บ้าไปแล้วให้ตายสิ
เจ้าไปทำอะไรตรงนั้นกกซู
มันจบแล้ว
ประเทศนี้มันจบแล้ว
ไม่มีความดีอยู่ ในสิ่งที่พวกเจ้าทำหรอก
กกซู เราจะไม่ตาย
เราจะรอดชีวิตไปได้
ข้าไม่โกรธเจ้า
และทหารอาสา เราจะเชื่อฟังองค์รัชทายาท
และอยู่รวมกันเป็นหมู่เหล่า
เจ้าจำได้ไหม
ตอนที่เราถูกปิดล้อม โดยพวกหยูเจิน
เราทนอยู่ได้ทั้งเดือน
หากินจากศพ
แต่ไม่มีใครมาช่วยเรา
มันเหมือนกับตอนนั้นเลย
เจ้าไม่อดจนตายก็ถูกศัตรูฆ่าตาย
ข้าไม่ได้ทำแบบนี้ เพื่อช่วยตัวข้าเอง
ฝ่าบาท
ยอมมอบตัวเถอะ
มอบตัวซะ
ช่วยเราด้วย
ข้า...
ขอร้อง
หม่อมฉันรู้ว่าจริงๆ แล้ว พระองค์เป็นคนดี
ช่วยเราด้วย
ข้าขอร้อง
ช่วยประชาชนของพระองค์ ฝ่าบาท
มีแต่พระองค์ที่ช่วยเราได้
ช่วยเราด้วย
ฝ่าบาท
- ช่วยเราด้วย - ฝ่าบาท
ฝ่าบาท
ยอมมอบตัวเถอะ
มีแต่พระองค์ที่ช่วยเราได้
ฝ่าบาท จะทำอะไรพ่ะย่ะค่ะ
ข้าต้องไป
ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาต้องการตัวข้า
หม่อมฉันรู้จักสงครามดี
ถึงแม้พระองค์ยอมมอบตัว
พวกมันก็จะข่มขืนผู้หญิง
แล้วก็ฆ่าเราทุกคนอยู่ดี
ไม่มีความเมตตาให้กับคนที่ยอมแพ้
ทำไมถึงมีหน้าผา อยู่หลังป้อมปราการพ่ะย่ะค่ะ
ข้าควรจะนั่งมองอยู่เฉยๆ เหรอ
พ่ะย่ะค่ะ
ยอมมอบตัวคือโอกาสเดียวของพวกเขา
พระองค์จะไปตอนนี้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
- ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ - ปล่อยข้า
ปล่อยข้า
ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ พระองค์ต้องเผชิญหน้ากับความกลัว
เจ้ารู้ไหมข้ากลัวอะไรที่สุด
ข้ากลัวการนั่งมองพวกเจ้าตาย
นั่นแหละที่ข้ากลัว
เป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ
ทรงอย่าทำแบบนี้เลยพ่ะย่ะค่ะ
ไปไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
เขาเป็นใครกัน
ข้าออกมาถูกทางไหม
เจ้าคนเถื่อน
ข้าคิดว่าเจ้าไปแล้ว
ไปเหรอ
ข้าแค่ไปพาคนมาเพิ่ม
ผู้ลี้ภัยบอกเราว่า พระองค์ประทับอยู่ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ
มีทหารอาสา
เป็นร้อยนายอยู่ข้างนอก
โพรงใหญ่แค่ไหนเหรอ
จริงๆ แล้วมันถูกสร้างไว้เพื่อสอดแนม
ไม่ใช่เพื่อใช้เดินทาง
มันเลยเล็กมาก
ทางเดียวที่เราทุกคนจะหนีได้ คือผ่านประตูไป
ด้วยกำลังทหารอาสาด้านนอก ก็อาจเป็นไปได้
ให้พวกเขาเตรียมพร้อมก่อนรุ่งสาง
เร่งมือเข้า
เร็วกว่านี้
ขอตะปูหน่อย
เร็วเข้า
ระวังนะเจ้าตัวเล็ก
ครบทุกคนหรือยัง
พระองค์ยังไม่อยากเป็นพระราชา เหมือนเดิมหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าอยากเป็น...
ประชาชนของข้าไหม
เจ้าชื่ออะไร
ชื่อจริงๆ ของเจ้า
หม่อมฉันจะทูลพระองค์
เมื่อเราออกจากที่นี่ไปได้พ่ะย่ะค่ะ
ขอให้ทุกคน รอดชีวิตออกไปเจอกัน
ข้างนอกให้ได้
ไปกันเลย
อย่าให้หนีไปได้
ถ้าพวกเจ้าแพ้พวกชาวนา
เตรียมตัวควักเครื่องใน ออกจากตัวเองได้เลย
- เรือ - มีเรือ
ขึ้นไป
- มาเร็ว - เร็วเข้า
ให้เด็กไปก่อน
กกซู
พี่
กกซู
ฝ่าบาท
เข้มแข็งไว้นะพ่ะย่ะค่ะ
ขอให้ปลอดภัย
ให้ตายสิ
ซอดล
ระวังตัวไว้ ข้าจะกลับมาเอาป้าย
- พี่ - พี่!
- ไม่ - ไม่นะ
เจ้าต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
ให้ตายสิ
โทอู
เรารับใช้ชาติเสร็จแล้วนะ
เรามาทำอะไรกันตรงนี้เนี่ย
มันทำให้เรากลายเป็น ทหารอาสาหรือเปล่า
บุก
อย่าให้พวกมันหนีไปได้
มีผู้ลี้ภัยอยู่ทางนี้อีก
ไม่มีที่สิ้นสุดเลย
นี่คือฐานทัพ
ของแม่ทัพชินหรือเปล่า
ที่นี่คือฐานกองทัพ
ที่พักผู้ลี้ภัย อยู่ทางนั้น
ข้าถามว่าที่นี่คือฐานทัพ ของแม่ทัพชินหรือเปล่า
อยากรู้ไปทำไมกัน
ไปบอกแม่ทัพของพวกเจ้า
ว่าพระราชาเสด็จมาที่นี่
ฝ่าบาท
ขอบพระทัยที่เสด็จมา...
ยาวไกลถึงที่นี่พ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
รู้ไหมทำไมบนธงถึงมีมังกรสองตัว
ตัวหนึ่งเป็นตัวแทนกษัตริย์
อีกตัวหนึ่งคือประชาชนใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
[กลุ่มผู้ลี้ภัยบนภูเขา คือประชาชนกลุ่มที่สนับสนุนองค์ชายกวังแฮ]
[ให้ลุกขึ้นต่อต้านผู้รุกราน เพื่อฆ่าศัตรูและยอมเสี่ยงชีวิต]
[กลายเป็นแรงผลักดันให้ขับไล่ศัตรูออกไป และสร้างชาติขึ้นใหม่ในภายหลัง]
[บันทึกเหตุการณ์พระเจ้าซอนโจ]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย